Güncelleme

 Nasılsınız Romalılar !

Buraya kaç aydır bir şey yazmadığımın farkındayım. Burayı düzenli takip etmişlerin malumu üzere eski hayatım o kadar iyi değildi. Akademi, iş hayatı, aşk hayatı hepsi ayrı ayrı vuruyordu. Lakin son 2 hafta içinde hayatımda mühim bir değişiklik oldu; iş başvurusunda bulunduğum 100 yerden biri beni kabul etti. Sonunda hiçbir şeyin ilerlemediği ve kaldıkça delirmeye yüz tuttuğum yerden, evimden ayrılıp belki bazı şeylerin ilerleyebileceği yerlere gidebilecektim.

Sonunda bazı şeylerin yoluna gitme konusunda ilk adımı atacaktım. Mutlu olmalıydım değil mi ?

Asıl sorun biraz burada aslında. Kendimi mutludan veya mutsuzdan çok içi boş bir hissiyat içindeyim. Omuzlarımdan kanatlar çıkmıyordu(ki kilomu düşünürsek beni ancak uçak motoru paklar.). Sanırım buda ulaşmak istediğim şeyden hala uzak olduğu içindir. Belki o konuma ulaşınca bu hissimde bir değişiklik olmayacak. Yani size çocukca gelebilir ki normaldir zira buraya birazda çocukca hislerimi ve görüşlerimi kusmak için yazıyorum, mutlu hissetmiyorum, sadece mutsuz hissetmiyorum. Şikayet edemem doğrusu, bir ay önceki yaşamıma bakarsam en güzelinden bir ilerlemedir bu.

Olurda içinizde soran vardır "Peki sonraki aşama nedir senin için?" diye. Valla her şeyden önce biraz partileyeceğim, klasik bekar hayatı işte: ye, iç, partile. Sonrasında tabii ki bu tuttuğum yerden bir gıdım daha güzel bir yer bulmak var. Onun dışındaki şeyler beni bilenin üç aşağı beş yukarı tahmin edebileceği şeyler: istediğim konumda bulunmak için elimden geleni yapabilmek.

Bu blogu birazda sizi uyandırmak için yazdım. Hani burasının hala kaldığını hatırlamanız için. Şu hayatımdaki düzeni kurayım burayı daha çok doldurmaya çalışacağım. O zamana kadar hayatta kalmaya çalışın.

Birde şarkı atayım size. Bizim malum tahifede bu grup bayaa "poser" kaçar ama nedense müziğinin tınısı bana çok tatlı gelir.

https://www.youtube.com/watch?v=0sLdi0IzJKs